yeni bir umutsuzluk günü
Yeni doğmuş güneşin ardından yeni bir güne başlıyoruz. Hayallerimiz çok kısıtlı. Nefes almamız bizim için bir şans. Biz esir hayatı süren zavallı iki çocuğuz.
Artık yaşadığımız hayatı kabullenmiş bir put gibi duruyoruz. İçimizdeki korku ve güvensizlik vucudumuzun her anıyla kendini belli ediyor. Yollar sadece yeni bir tutsaklığa giden serüven bizim için. Hayallerimiz başkalarının hayalleri için çalışmış. İsteklerimiz sadece biraz güven hissetmekten ibaret. İhtiyaçlarımız sadece biraz yemek ve su.
Belkide güneş sadece ölmemize yüz tutmuş bir günün habercisi bizim için. Ölmek belkide en güzeli. Diğer diyarlardaki çocuklara baktığımızda, mesela “amerika diyarındaki çocuklara” biz zaten ölü konumundayız.
Ama yinede hiç birşeyden haberimiz yokmuş gibi objektiflere şirin görünmeye çalışabiliyoruz.
foto:”david longstreath”
yer:”tayland’ta bir sığınma kampı”
2 KonuşmaBakalım Kim Ne Demiş?
1
cnm ya ellerine sağlk.gerçekten çok güzel bi yazı olmuş.ama keşke bu yazı yı dünyadaki hiçbişeyin farknda olmayan herşeyi rahatlıkla yaşayan insanlar okur. umrm okurlar bölecede gerçeklerle yüzleşmeleri gerektiğini görürler
birdeee yazdaki en güzel şey şuyduu herşeye rağmen gülümsemeleri:)
umarm bundan snraki hayatları boyunca gerçek bi tebessüm yaparlar…
2
neslim..13 Ağustos 2008
insanın aklı almıyor düşündükçe..ve sığınma kampı bu ne demek anlamak çok güç..bazı insanlar doğarken şanslı bazılarıda……susmak istiyorum çünkü gerçekten içim acıyor keşke yardım edebilsem diye düşünüyorum ama ben ne yapabilirimki diyorum sonradan..acı bir duygu işte ..saçmaladım belki ama bu haksızlık sadece bunu belirtmek istiyorum..HAKSIZLIK BU..!! Teşekkürler ercan..
09 Ağustos 2008