tut elimden ve sadece bana bak

Üşüyorum annem tut ellerimi. Yanağıma bir öpücük kondur ve sıcak bakışlarınla içimi ısıt. Özledim seni anne belirsizliklerim içinde kaybolmuşken bul beni. Seviyorum seni anne gözyaşlarımın her damlasında sen varsın. Unutmuşum belki seni belkide hiç hatırlamıyorum yüzünü. Ama özlemin içimde o kadar büyükki yaşadığını bilmek bile beni avutabiliyor. Sensizim, soğuğum ve acı içerisindeyim…

Bir rüzgar essin istiyorum. Senin saçından bir tel koparsın, onu uçursun ve yanıma getirsin. Bir koku istiyorum içinde güven ve ilgi olan bir koku. Unutmak istiyorum tüm dertlerimi ve üzüntülerimi. Bir sıcak bakış istiyorum gözyaşlarımı kurutacak. Bir el istiyorum yüzüme her dokunduğunda içime ılık bir hissi akıtacak. Özledim seni anne…

Kara bulutların arasında kalmışım ve acı içimde adeta yuva yapmış durumda. Her yuvadan yeni acı tohumları çıkıyor. Gel anne yoksa bu durum benim bir acı yuvasına dönüşmemi sağlıcak. Gel ve sadece bana bak, içinden sevgilerin güzeli akarken bana bak ve sadece gülümse. Özlemim içimi delerken bir şey daha istemek istiyorum. Veya kalsın nasılsa sen gelince bana bakıp ne istediğimi anlarsın. Çünkü sen sustuğum zamanlarda içimi okuyansın. Konuştuğum zamanlarda içine alansın. Düşünüyorum ve sadece susuyorum taki sen gelene kadar.

Ne olur gecikme yoksa oluşacak her göz yaşı yuvayı beslicek ve ben artık olmucam…