Ben bir çocuğum. Kimliğim sadece boyacılıktan ibaret. Koca binalar ve içinde yaşayan insanlar tarafından sıkıştırılmış bir halde düşünüyorum; “Geleceğim nasıl olacak acaba?” Umutsuzum. Sadece kendimi dinliyorum. Kendimden çıkan ses hep aynı “kabul et sen bir boyacısın”. Ağlamak istiyorum ama işe yaramayacağını bildiğim için hep içime atıyorum. gelecek benim için sadece yeni umutsuzluklar için bir süreç. Sadece sıcak bir odada gelecek kaygısı olmadan kıvrılıp uyumak istiyorum. Uyandığımda sıcak bir yemeğin annem tarafından uzatılmasını istiyorum. Yemeğimi yerken sıcak sıcak bakan bir çift göz istiyorum. Sonra ..read more