Bu yazının ismi acıdır. Nedeni içinde gizli!
Susmak istiyorum bazen sadece susmak. Olanların aslında var olmadığını kendime söylemek istiyorum. Çünkü olanlar halen beynimin alamayacağı kadar ürpertici.
Konuşmak sadece içimdeki sızının daha çok yanmasını sağlıyor. O yüzden susmak ve sadece kendimle konuşmak istiyorum. Kendime hep mutlu olacaksın ve istediklerin hep olacak diyorum. Ailenin hep yanında bulacaksın ve onları hiç kaybetmeyeceksin diyorum. Yalanın olmadığı ve huzurun 10 katına çıktığı bir anda annene sarılıp seni seviyorum diyeceksin diyorum. Kardeşlerimin gülücükler saçıp etrafımda oturup mutlu olduklarını söylemesini izleyeceksin diyorum. Sofraya hep huzurlu ve gelecek kaygısı olmadan oturacaksın diyorum. Kendimi sadece sanata verip kendi istediğim hayatı kuracağım diyorum.
Ve susmaya ama kendimle konuşmaya devam ediyorum;
Üzülme sen artık acı hissetmiceksin sadece küçük olaylar atlatıp yine mutlu kalacaksın. Sen istediğin sürece yakınlarına hiçbirşey olmucak. Dünya barış ve huzurla kaplanacak. Bizde bu huzur ve barışın temsilcileri olacaz…
Susmaya devam ediyorum ama bu sefer kendimlede konuşmuyorum. Çünkü az önce ailemin, bizi terörist ilan eden terörüstlerceöldürüldüğünü öğrendim.
Artık sadece ağlıyorum ve hiç susmuyorum..
Irakta dönen olayların küçük bir yansımasıdır. Umarım geç olmadan bu katliama birisi son verir. Ama binlerce ananın yüreği yandı bile. O zaman susup bizde ağlayalım.