elmas

Darbe indiği anda yapılacak çok şey yoktur.

Acı darbelerin en büyüğüdür.

Saflık, darbenin hissedilişini arttırır.Her bir darbe ruhu beyaz olan için kara bir lekedir. Lekeler bir okyanusa dönüştüğünde ruh kocabir zindanlık halini alır. Ve onu taşıyan kişi sonsuz azap içindedir.

Azap, ruhu yakıp kül edene kadar devam eder.Ruh kül olduğunda külün altından bir elmas çıkar. Artık saf ruh bir elmas halini almıştır. ve onu görenler bu saflığın ışıltısından parmaklarını ısırırlar. Meryem ana bir zamanlar saf bir ruhtu. Şimdi ise o bir elmas.

küçük bir anlatım;

Bir gün iffetle ,iftira aynı mekanda bulunurlar. İftira tüm gücüyle iffete saldırır. Tüm gücünü iffete harcar. Artık iffetin beyazlığı kara bir lekeye dönüşmüştür. İffet bu lekenin acı vericiliğinde beklemektedir. Acının kendisini kül edeceği anı beklemektedir. Susar, susar ve susar. En sonunda iftira kendisiyle beraber iffetide yakp küle çevirir. Küller bir rüzgarla havalandığında geriye kalan parlak bir elmastır.

BU çok az rastlanan bir durumdur. İffet meryemdir, iftiraysa fahişe.