Ben bir tohumum. Saçılıyorum her yere rüzgarla beraber. Her düştüğüm yerde filizleniyorum ve yeni tohumlar için tekrar büyüyorum. Biz doğayız ve bu şekilde davranırız. Bir hayat süreriz ama yüz hayata vesile oluruz. Siz insansınız, bir hayat sürer koca bir kainatın sönmesine mâl olursunuz.

Ben bir kuşum.

Özgürlük hayat amacım.ben rüzgarın kardeşiyim.ben gökyüzünün daimi arkadaşıyım.bulutları çok seviyorum çünkü benim gibi beyazlar.

Kanatlarım rüzgarın eline dokunur.her kanat çırpışım rüzgarla bütünleşmemi sağlar.çok hafifim o yüzden yerde duran bir taşa bakarak kendi estetiğimi düşünürüm.yaşamak benim için rüzgarla bütünleşmek ve yerde duran taşlara gülümsemektir.çünkü ben bir kuşum ve özgür olamayan her nesneye bakıp dalga geçercesine gülümserim…

Tut beni ey rüzgar çünkü senden başka kardeşim yok.

Ben bir kelebeğim.

İsteklerim bir gökyüzü kadar büyük.Ama ömrüm bir çakıl taşını yerinden oynatamıyacak kadar az.İstiyorum, kendimle beraber kainatın renlerini değiştirmek istiyorum.

Renklerim daha koyu olsun ve bu koyuluk bana anlam yüklesin.Her anlamlı koyu renk  hayatımın azlığını ve kıymetini simgelesin.

Tam bir günüm var.Koca bir 1 gün.Bu benim için  okadar uzun bir zaman dilimiki daha gün bitmeden ben yaşamaktan yorulur hale geliyorum.

Çünkü tam 1 gün boyunca güneş benim için yanıyor, rüzgar benim için esiyor,toprak benim için çalışıyor,çiçekler TAMAMINA BAK>>>

Ben bir karıncayım.

O kadar çalışıyorumki sanırım kainat  yönetimini bana verseler hiç zorlanmadan yaparım.ben bir şey istemiyorum çünkü istemek yerine çalışıyorum.bir yaprağım üstündeyim ve yeni çalışacağım mekanı arıyorum. Çok yorgunum biraz dinleneyim ve size kendimi anlatayım.

Ben koca bir mühendisim.tüm kainat işleyişini bilirim. Ben teknolojinin düşünülmediği zamanlarda klimayı icat edenim.benim yuvam tasarım harikasıdır ve asla sıcaklık sorunu çıkmaz.ben kendi tasarımım ve teknolojim için doğayı kullanırım ama ona asla zarar vermem.ona zarar yerine katkı sağlarım.Ondan 1 alır 1 veririm böylece TAMAMINA BAK>>>

Ben bir idam mahkümuyum. Ama idam edilmeden önce, önceki hayatımı anlatmak istiyorum. Henüz dünya insan denen müthiş yok ediciyle tanışmamıştı. O zamanlar kainat dünyayla barış içinde zamanın içinde akıyordu. Gökteki bulutlar ahenk içerisinde birbirleriyle oyun oynuyorlardı. Kuşlar içleri huzurlu bir şekilde bulutların oyununa hakemlik yapıyorlardı. Güneş çok parlaktı ve ışınları şefkatli bir anne gibi bizi okşuyordu. Yaşanan her an tabiatın birbiriyle nasıl ahenk içinde olduğunu vurguluyordu. Her canlının yaşam alanı vardı ve asla haddini aşıp yaşam alanlarına tecavüz etmiyordu. Ağaçlar gülücük TAMAMINA BAK>>>

Ben bir hava zerresiyim.

Ben görünmememle ünlüyüm.görünmeden dünyadaki tüm düzeni sağlarım.ben doğanın iletişim aracıyım.doğa benimle kendini üretir ve benimle hayata devam eder.ben bulunan her canlıya etki ederim ve onu büyütürüm.

Beni bir ağaç soluduğunda dünyaya ve kainata teşekkür edercesine katkı sağlar.Ama beni bir insan soluduğunda kainatı yok edercesine düzen bozar.soluma beni ey insan çünkü ben doğa için varım.ve doğayı korursan sana helalim.

Ben bir güneşim. Aradan yüzbinlerce yıl geçti. Ama ben hala yanıyorum O kadar fazla şey gördüm ki anlatmam sanırım birmilyon yılımı alır. Ben kainatın dengesinde önemli rol oynarım ve her gezegende olanı bilirim. Ben kainatın tarihçisiyim. Her gün dünyanın etrafında tur atar olup bitene bakarım. Artık o kadar yorgunum ki sönmek ve bir daha yanmamak istiyorum. Dünyada insan yokken gayet neşeli ve gençtim. O zamanlar yanmak için kendimi zorluyordum. Ve yana bildiğim kadar yanıyordum Çünkü o zamanlarda doğa hep bir bütündü ve herkesin bir TAMAMINA BAK>>>

Ben bir gülüm… Utangacım ve kendimi saklamaya çalışırım. Ben güzelliğimi utangaçlığımla birleştiririm.Benim asıl cazibem budur. Ben bir bayana verildiğimde , sende bu gül gibisin demek istenir ama hiç kimse benden utangaç ve güzel olamaz. En iyisi örtün üstümü öyle kalayım. Kimseye görünmeden bir ömür geçireyim. Belki birgün gerçekten kıymetimizi bilen birisi gelir ve üstümdeki örtüyü açar. Ve beni koparmak yerine üstüme 2 damla su döker. İşte o zaman artık utanmıcam ve açılabildiğim kadar açılacam.

Ben bir çiçeğim.

Bakın , renklerim  göğsümü kabartırcasına güzel. Bu yüzden yapraklarım kabarık benim.ben istiyorum.sessiz bir ormanda benim gibi güzel çüçeklerle bir ömür istiyorum.güneşin ağaçların yaprakları arasından bana ulaşmasını hissetmek istiyorum.yağmur yağarken üstüme düşen her damlayı üstümde tutmak ve kucaklamak istiyorum.ben doğayı alabildiğine yaşamak istiyorum.ben doğanın bir parçasıyım ve bunu hissetmek istiyorum…

Ama bir saksıdayım ve güneş yerine sahte ışıklarla besleniyorum.mutsuzluğum renklerimin solgunluğundan belli oluyor.

Sonra kafesteki bir kuşa bakıyorum ve kendi durumumu düşünüyorum.çünkü bende kafese konulmuş bir TAMAMINA BAK>>>

Ben bir başağım.

Kainat benimle büyür çünkü ben kainatın erzak deposuyum.daha değişik anlatırsam ben kainatın erzağa dönüşmüş haliyim.

Bereketi simgelerim. benim için bereket ,doğanın insana acımasıdır.doğa, insana kendi şefkatini benimle gösterir.ama bir insan aynı şefkati başka bir aç zenciye göstermez.

Ben afrikadaki aç bir çocuk için varım.çünkü ben doğanın şefkat eliyim.bakın bir insan yanıma yaklaşıyor.eminim beni koparıp benden çıkar sağlamak için başka bir yere ekecek.insan olduğu için afrikadaki aç bir çocuğa hediye etmicek.

Es artık ey rüzgar.tohumlarımın her birini TAMAMINA BAK>>>