Bir kuyu olalım. Beraberce ruhumuzun derinliklerine inelim. İsteklerimizin bulunduğu noktaya ulaşalım. Bu mücevher değerindeki isteğimizi alalım ve gözümüzün önüne koyalım. Ona baktığımızda , onu yapmak için çaba harcayalım. Sonra çabalarımız biriksin ve bir deniz kadar büyük olsun. İşte o zaman isteğiniz için çaba harcamanın istemekten değerli olduğunu göreceksiniz. Çünkü o denizde çok kişi yüzecektir. Siz çabalayın elbet arkanızdan biri gelip her şeyi tamına erdirir.
Birde işe şu yönden bakalım. İsteğimiz doğanın yeniden prenses olması olsun. Bir gün elbet bu isteğimiz birileri tarafından gerçekleştirilecektir.
Beklide bir gün doğa kraliçe olur. İşte o zaman bize en değerli çiçeğini verir.
Beklide biz o günleri göremeyiz ama yinede o çiçeğin mezarımızın üstünde duracağından eminim…
Henüz Konuşma Yok.